Publikacje online Wydawnictwa UNUM Polskiego Towarzystwa Teologicznego https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/6 2026-06-22T20:21:21Z 2026-06-22T20:21:21Z Andrzej, Wójcik https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/234 2025-12-08T01:56:36Z 2025-01-01T00:00:00Z

Skąd się bierze małżeństwo? Dlaczego prawnik powinien znać antropologiczną odpowiedź na to pytanie Andrzej, Wójcik Monografia ks. Andrzeja Wójcika pt. „Skąd się bierze małżeństwo? Dlaczego prawnik powinien znać antropologiczną odpowiedź na to pytanie” ukazuje, że każde prawo małżeńskie i rodzinne zakłada określoną wizję człowieka, jego ciała, płci i wolności. Autor dowodzi, że interpretacja i stosowanie zarówno prawa państwowego, jak i kanonicznego zawsze operuje implicite jakąś antropologią, nawet jeśli pozostaje ona dla prawnika nieuświadomiona. Punktem wyjścia jest napięcie między naturą a wolnością, widoczne we współczesnych sporach bioetycznych i legislacyjnych dotyczących życia, małżeństwa i rodziny, oraz pytanie, czy natura może być źródłem i miarą norm prawnych. Wójcik rekonstruuje klasyczną, realistyczną koncepcję prawa naturalnego i osoby, a następnie konfrontuje ją z nurtem nominalistyczno‑woluntarystycznym (m.in. Wilhelm Ockham, Marcin Luter, Hans Kelsen), który oddziela prawo od rzeczywistości bytowej i podporządkowuje je arbitralnej woli. W centrum analizy stoi zgoda małżeńska jako akt woli, który nie tworzy dowolnego kontraktu, lecz aktualizuje uprzednio istniejącą strukturę natury mężczyzny i kobiety, rozumianych w kluczu antropologii Karola Wojtyły – Jana Pawła II . Autor pokazuje, że małżeństwo jako „jedno ciało” jest zarazem relacją ontologiczną i pierwotną relacją prawną, wyrażającą wzajemną przynależność i dar z siebie, z której wypływają pozostałe prawa i obowiązki. Nierozerwalność małżeństwa zostaje ujęta nie jako zewnętrzne ograniczenie wolności, ale jako szczytową formę jej samorealizacji, warunkującą suwerenność osoby wobec państwa i jego ustawodawstwa. W perspektywie porównawczej autor analizuje ewolucję modeli konkordatowych (hiszpańskiego i polskiego) oraz rozchodzenie się katolickiej i protestanckiej wizji małżeństwa, zwłaszcza w kwestii rozwodu i relacji między prawem kanonicznym a cywilnym. Całość prowadzi do wniosku, że bez świadomej, adekwatnej antropologii małżeństwa prawnik nie jest w stanie spójnie chronić godności osoby, dobra wspólnego i trwałości instytucji małżeństwa.; The monograph by Rev. Andrzej Wójcik “Where Does Marriage Come From? Why Lawyers Should Know the Anthropological Answer to This Question” argues that every legal regulation of marriage and family presupposes a specific vision of the human person, the body, sex, and freedom. The author claims that both state and canon lawyers inevitably work with an implicit anthropology, which shapes the interpretation and application of norms even when it remains unreflected. The starting point is the tension between nature and freedom, visible in contemporary bioethical and legislative disputes about human life, marriage, and family, and the question whether nature can serve as a valid source and measure for legal norms. Wójcik reconstructs the classical, realist conception of natural law and the person, and confronts it with a nominalist‑voluntarist current (including William Ockham, Martin Luther, Hans Kelsen), which separates right from the ontological order and subordinates it to arbitrary will. At the centre stands matrimonial consent as an act of will that does not create an arbitrary contract but actualises the pre‑existing structure of man and woman, interpreted through the anthropology of Karol Wojtyła – John Paul II. The book presents marriage as “one flesh” that is both an ontological bond and an original legal relationship of mutual belonging and self‑gift, from which further rights and obligations arise. Indissolubility is thus interpreted not as an external limitation of freedom but as its highest realisation, grounding the person’s sovereignty in relation to the state and its legislation. In a comparative perspective the author analyses the evolution of concordat models (especially in Spain and Poland) and the divergence between Catholic and Protestant understandings of marriage, with particular attention to divorce and the relation between canon and civil law. The study concludes that without an explicit and adequate anthropology of marriage, legal practice cannot coherently safeguard human dignity, the common good, and the stability of the marital institution.

2025-01-01T00:00:00Z Edyta, Karczmarska https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/233 2025-12-16T05:36:51Z 2025-01-01T00:00:00Z

Przyszłość Kościoła. Elementy eklezjologii Bernarda Sesboüégo SJ Edyta, Karczmarska Monografia Edyty Karczmarskiej OV pt. „Przyszłość Kościoła. Elementy eklezjologii Bernarda Sesboüégo SJ” ukazuje, jak eklezjologia Bernarda Sesboüégo SJ pozwala na nowo przemyśleć przyszłość Kościoła w perspektywie trynitarnej i soteriologicznej. Autorka odczytuje zasadnicze wątki jego myśli w kluczu „eklezjologii inkluzywnej”, która łączy wierność Tradycji z wrażliwością na pytania współczesnego, zsekularyzowanego i pluralistycznego świata. Centralnym punktem odniesienia jest wizja Kościoła jako wspólnoty zbawionych, zakorzenionej w tajemnicy wcielenia i zmartwychwstania Chrystusa oraz ukierunkowanej na komunię z Trójcą Świętą. Karczmarska analizuje kolejno biblijne, patrystyczne, magisterialne i systematyczne podstawy myśli Sesboüégo, pokazując, że przyszłość Kościoła rozumiana jest jako dynamika zbawienia obejmująca zarówno wymiar osobisty, jak i uniwersalny. Istotne miejsce zajmuje refleksja nad relacją między wolnością sumienia, władzą kościelną i nieomylnością, a także nad historią formuły extra Ecclesiam nulla salus w świetle powszechnej woli zbawczej Boga. Autorka podejmuje ponadto kwestie możliwości zbawienia poza widzialnymi granicami Kościoła, problemu anonimowego chrześcijaństwa oraz roli religii niechrześcijańskich w planie zbawienia. Ważnym wymiarem monografii jest ukazanie ekumenicznego i dialogicznego charakteru eklezjologii Sesboüégo, który mocno akcentuje potrzebę nawrócenia Kościoła, recepcji dogmatów i krytycznego zmagania się z własną historią w perspektywie miłosierdzia. Praca odsłania zarys „eklezjologii przyszłości”, w której Kościół pozostaje miejscem aktualizacji historii zbawienia, a zarazem przestrzenią poszukiwania prawdy w dialogu z innymi tradycjami teologicznymi, religiami i współczesną kulturą.; The monograph by Edyta Karczmarska OV, The Future of the Church. Elements of Bernard Sesboüé SJ’s Ecclesiology, examines how Bernard Sesboüé SJ’s ecclesiology enables a renewed theological reflection on the future of the Church in a trinitarian and soteriological perspective. The author interprets his thought through the lens of an “inclusive ecclesiology” that combines fidelity to Tradition with attentiveness to the questions of a secularized and pluralistic world. At the center stands a vision of the Church as a community of the saved, rooted in the mystery of Christ’s incarnation and resurrection and ordered toward communion with the Trinity. Karczmarska successively analyses the biblical, patristic, magisterial, and systematic foundations of Sesboüé’s theology, showing that the future of the Church is understood as a dynamic process of salvation embracing both the personal and universal dimensions. Particular attention is given to the relationship between freedom of conscience, ecclesial authority, and infallibility, as well as to the history of the formula extra Ecclesiam nulla salus in the light of God’s universal salvific will. The study also addresses the possibility of salvation outside the visible boundaries of the Church, the notion of anonymous Christianity, and the role of non-Christian religions within the divine plan of salvation. An important contribution of the monograph is its presentation of the ecumenical and dialogical thrust of Sesboüé’s ecclesiology, which stresses the need for the Church’s ongoing conversion, reception of dogma, and critical engagement with its own history in the perspective of mercy. The work outlines the contours of an “ecclesiology of the future”, in which the Church remains the locus of the actualization of salvation history and a space for seeking truth in dialogue with other theological traditions, religions, and contemporary culture.

2025-01-01T00:00:00Z Mokrzycki, Mieczysław https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/232 2025-11-23T13:47:05Z 2025-01-01T00:00:00Z

Solidarność w obliczu wojny – refleksja nad ludzkim brzemieniem i dążeniem do pokoju. Słowo metropolity lwowskiego abpa Mieczysława Mokrzyckiego Mokrzycki, Mieczysław

2025-01-01T00:00:00Z Mokrzycki, Mieczysław https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/231 2025-11-23T13:47:24Z 2025-01-01T00:00:00Z

Solidarity in the Face of War – A Reflection on the Human Burden and the Pursuit of Peace. Address of Archbishop Mieczysław Mokrzycki, Metropolitan of Lviv Mokrzycki, Mieczysław

2025-01-01T00:00:00Z