https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/129 2026-06-22T21:50:09Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/232 Solidarność w obliczu wojny – refleksja nad ludzkim brzemieniem i dążeniem do pokoju. Słowo metropolity lwowskiego abpa Mieczysława Mokrzyckiego Mokrzycki, Mieczysław 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/231 Solidarity in the Face of War – A Reflection on the Human Burden and the Pursuit of Peace. Address of Archbishop Mieczysław Mokrzycki, Metropolitan of Lviv Mokrzycki, Mieczysław 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/230 Życie społeczne Ukrainy w okresie wojny Derdziak, Liubov Rozdział analizuje przemiany życia społecznego w Ukrainie w kontekście trwającego konfliktu zbrojnego, ujmując genezę wojny w trzech horyzontach czasowych: dziedzictwo przemocy państwa sowieckiego i klęsk głodowych XX wieku, fazę hybrydowej agresji po 2014 roku oraz pełnoskalową inwazję rozpoczętą 24 lutego 2022. W centrum uwagi znajdują się oddolne formy samoorganizacji: mobilizacja obronna, sieci charytatywne, ekosystem wsparcia uchodźców i praktyki religijne wzmacniające odporność wspólnot. Omawiane są doświadczenia ludności cywilnej w warunkach ataków na infrastrukturę krytyczną (blackouty zimy 2022/2023), powstawanie „Punktów Niezłomności” oraz rola parafii i organizacji lokalnych w zaspokajaniu podstawowych potrzeb (schronienie, żywność, łączność). Rozdział pokazuje dynamikę afektów społecznych – od szoku i lęku, przez żałobę i gniew, po nadzieję związaną z kontrofensywą – oraz ich przełożenie na konsolidację społeczną i sprawczość obywatelską. Interpretacja wojny jako hybrydowej odsłania przenikanie wymiarów politycznego, informacyjnego, ekonomicznego i humanitarnego, a także ambiwalencję odpowiedzi instytucjonalnych państwa i wspólnot międzynarodowych. Wnioski podkreślają, że mimo porażających strat materialnych i psychicznych, kapitał społeczny – oparty na zaufaniu, religijności i solidarności – stał się kluczowym zasobem przetrwania, adaptacji i długofalowej odbudowy, ujawniając jednocześnie etyczne i teologiczne ramy interpretacji cierpienia i nadziei. 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/229 Próba prawosławnej sakralizacji wojny w Ukrainie Zwoliński, Andrzej Rozdział analizuje mechanizmy sakralizacji wojny – nadawania przemocy państwowej i działań zbrojnych pozoru legitymizacji religijnej – w ujęciu historycznym i w odniesieniu do współczesnej agresji Rosji na Ukrainę. Wywód prowadzi od starożytnych wzorców (kulty bogów wojny, rytuały fecjałów w Rzymie) przez chrześcijańską doktrynę wojny sprawiedliwej i kazuistykę obrony, aż po nowożytne formy imperializmu, w których religia staje się narzędziem polityki. Szczególny nacisk położono na rosyjski mesjanizm i ideę „Trzeciego Rzymu”, łączącą obronę prawosławia z ekspansją państwową, co tworzy trwały paradygmat teologii politycznej od epoki carskiej przez komunizm po współczesność. W tym świetle omawiane są praktyki Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego: nabożeństwa i modlitwy „za władców” i armię, kaznodziejstwo normalizujące ofiarę rodzin, a także narracje o cywilizacyjnej misji i duchowej obronie przed „herezją” Zachodu. Rozdział pokazuje, jak instrumentarium sacrum (rytuał, symbol, autorytet) bywa używane do redefinicji agresji w quasi‑świętą wojnę, co sprzyja moralnej desensytyzacji i społecznej akceptacji przemocy. Konkluzja wskazuje na potrzebę jednoznacznego rozróżnienia między tradycją religijną a jej politycznym użyciem oraz na odnowę kryteriów etycznych zdolnych powstrzymywać sakralizację przemocy w dyskursie publicznym i praktyce kościelnej. 2025-01-01T00:00:00Z