https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/164 2026-04-11T14:22:08Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/234 Skąd się bierze małżeństwo? Dlaczego prawnik powinien znać antropologiczną odpowiedź na to pytanie Andrzej, Wójcik Monografia ks. Andrzeja Wójcika pt. „Skąd się bierze małżeństwo? Dlaczego prawnik powinien znać antropologiczną odpowiedź na to pytanie” ukazuje, że każde prawo małżeńskie i rodzinne zakłada określoną wizję człowieka, jego ciała, płci i wolności. Autor dowodzi, że interpretacja i stosowanie zarówno prawa państwowego, jak i kanonicznego zawsze operuje implicite jakąś antropologią, nawet jeśli pozostaje ona dla prawnika nieuświadomiona. Punktem wyjścia jest napięcie między naturą a wolnością, widoczne we współczesnych sporach bioetycznych i legislacyjnych dotyczących życia, małżeństwa i rodziny, oraz pytanie, czy natura może być źródłem i miarą norm prawnych. Wójcik rekonstruuje klasyczną, realistyczną koncepcję prawa naturalnego i osoby, a następnie konfrontuje ją z nurtem nominalistyczno‑woluntarystycznym (m.in. Wilhelm Ockham, Marcin Luter, Hans Kelsen), który oddziela prawo od rzeczywistości bytowej i podporządkowuje je arbitralnej woli. W centrum analizy stoi zgoda małżeńska jako akt woli, który nie tworzy dowolnego kontraktu, lecz aktualizuje uprzednio istniejącą strukturę natury mężczyzny i kobiety, rozumianych w kluczu antropologii Karola Wojtyły – Jana Pawła II . Autor pokazuje, że małżeństwo jako „jedno ciało” jest zarazem relacją ontologiczną i pierwotną relacją prawną, wyrażającą wzajemną przynależność i dar z siebie, z której wypływają pozostałe prawa i obowiązki. Nierozerwalność małżeństwa zostaje ujęta nie jako zewnętrzne ograniczenie wolności, ale jako szczytową formę jej samorealizacji, warunkującą suwerenność osoby wobec państwa i jego ustawodawstwa. W perspektywie porównawczej autor analizuje ewolucję modeli konkordatowych (hiszpańskiego i polskiego) oraz rozchodzenie się katolickiej i protestanckiej wizji małżeństwa, zwłaszcza w kwestii rozwodu i relacji między prawem kanonicznym a cywilnym. Całość prowadzi do wniosku, że bez świadomej, adekwatnej antropologii małżeństwa prawnik nie jest w stanie spójnie chronić godności osoby, dobra wspólnego i trwałości instytucji małżeństwa.; The monograph by Rev. Andrzej Wójcik “Where Does Marriage Come From? Why Lawyers Should Know the Anthropological Answer to This Question” argues that every legal regulation of marriage and family presupposes a specific vision of the human person, the body, sex, and freedom. The author claims that both state and canon lawyers inevitably work with an implicit anthropology, which shapes the interpretation and application of norms even when it remains unreflected. The starting point is the tension between nature and freedom, visible in contemporary bioethical and legislative disputes about human life, marriage, and family, and the question whether nature can serve as a valid source and measure for legal norms. Wójcik reconstructs the classical, realist conception of natural law and the person, and confronts it with a nominalist‑voluntarist current (including William Ockham, Martin Luther, Hans Kelsen), which separates right from the ontological order and subordinates it to arbitrary will. At the centre stands matrimonial consent as an act of will that does not create an arbitrary contract but actualises the pre‑existing structure of man and woman, interpreted through the anthropology of Karol Wojtyła – John Paul II. The book presents marriage as “one flesh” that is both an ontological bond and an original legal relationship of mutual belonging and self‑gift, from which further rights and obligations arise. Indissolubility is thus interpreted not as an external limitation of freedom but as its highest realisation, grounding the person’s sovereignty in relation to the state and its legislation. In a comparative perspective the author analyses the evolution of concordat models (especially in Spain and Poland) and the divergence between Catholic and Protestant understandings of marriage, with particular attention to divorce and the relation between canon and civil law. The study concludes that without an explicit and adequate anthropology of marriage, legal practice cannot coherently safeguard human dignity, the common good, and the stability of the marital institution. 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/233 Przyszłość Kościoła. Elementy eklezjologii Bernarda Sesboüégo SJ Edyta, Karczmarska Monografia Edyty Karczmarskiej OV pt. „Przyszłość Kościoła. Elementy eklezjologii Bernarda Sesboüégo SJ” ukazuje, jak eklezjologia Bernarda Sesboüégo SJ pozwala na nowo przemyśleć przyszłość Kościoła w perspektywie trynitarnej i soteriologicznej. Autorka odczytuje zasadnicze wątki jego myśli w kluczu „eklezjologii inkluzywnej”, która łączy wierność Tradycji z wrażliwością na pytania współczesnego, zsekularyzowanego i pluralistycznego świata. Centralnym punktem odniesienia jest wizja Kościoła jako wspólnoty zbawionych, zakorzenionej w tajemnicy wcielenia i zmartwychwstania Chrystusa oraz ukierunkowanej na komunię z Trójcą Świętą. Karczmarska analizuje kolejno biblijne, patrystyczne, magisterialne i systematyczne podstawy myśli Sesboüégo, pokazując, że przyszłość Kościoła rozumiana jest jako dynamika zbawienia obejmująca zarówno wymiar osobisty, jak i uniwersalny. Istotne miejsce zajmuje refleksja nad relacją między wolnością sumienia, władzą kościelną i nieomylnością, a także nad historią formuły extra Ecclesiam nulla salus w świetle powszechnej woli zbawczej Boga. Autorka podejmuje ponadto kwestie możliwości zbawienia poza widzialnymi granicami Kościoła, problemu anonimowego chrześcijaństwa oraz roli religii niechrześcijańskich w planie zbawienia. Ważnym wymiarem monografii jest ukazanie ekumenicznego i dialogicznego charakteru eklezjologii Sesboüégo, który mocno akcentuje potrzebę nawrócenia Kościoła, recepcji dogmatów i krytycznego zmagania się z własną historią w perspektywie miłosierdzia. Praca odsłania zarys „eklezjologii przyszłości”, w której Kościół pozostaje miejscem aktualizacji historii zbawienia, a zarazem przestrzenią poszukiwania prawdy w dialogu z innymi tradycjami teologicznymi, religiami i współczesną kulturą.; The monograph by Edyta Karczmarska OV, The Future of the Church. Elements of Bernard Sesboüé SJ’s Ecclesiology, examines how Bernard Sesboüé SJ’s ecclesiology enables a renewed theological reflection on the future of the Church in a trinitarian and soteriological perspective. The author interprets his thought through the lens of an “inclusive ecclesiology” that combines fidelity to Tradition with attentiveness to the questions of a secularized and pluralistic world. At the center stands a vision of the Church as a community of the saved, rooted in the mystery of Christ’s incarnation and resurrection and ordered toward communion with the Trinity. Karczmarska successively analyses the biblical, patristic, magisterial, and systematic foundations of Sesboüé’s theology, showing that the future of the Church is understood as a dynamic process of salvation embracing both the personal and universal dimensions. Particular attention is given to the relationship between freedom of conscience, ecclesial authority, and infallibility, as well as to the history of the formula extra Ecclesiam nulla salus in the light of God’s universal salvific will. The study also addresses the possibility of salvation outside the visible boundaries of the Church, the notion of anonymous Christianity, and the role of non-Christian religions within the divine plan of salvation. An important contribution of the monograph is its presentation of the ecumenical and dialogical thrust of Sesboüé’s ecclesiology, which stresses the need for the Church’s ongoing conversion, reception of dogma, and critical engagement with its own history in the perspective of mercy. The work outlines the contours of an “ecclesiology of the future”, in which the Church remains the locus of the actualization of salvation history and a space for seeking truth in dialogue with other theological traditions, religions, and contemporary culture. 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/222 Papież Franciszek wobec wojny rosyjsko-ukraińskiej (2014–2023). Wybór dokumentów Góra, Sylwia Monografia naukowa Sylwii Góry pt. „Papież Franciszek wobec wojny rosyjsko-ukraińskiej (2014–2023). Wybór dokumentów” stanowi pierwsze w polskiej literaturze naukowej całościowe opracowanie stanowiska oraz zaangażowania papieża Franciszka i Stolicy Apostolskiej wobec konfliktu rosyjsko-ukraińskiego. Publikacja obejmuje wybór dokumentów papieskich, przemówień, orędzi i wypowiedzi z lat 2013–2023, prezentując je w układzie chronologicznym, co pozwala prześledzić dynamikę papieskich interwencji oraz ewolucję stanowiska wobec eskalującego konfliktu. Autorka analizuje zarówno ogólne wypowiedzi papieża na temat pokoju i wojny, jak i konkretne odniesienia do konfliktu na Ukrainie. Praca ukazuje szerokie spektrum działań dyplomatycznych, humanitarnych i charytatywnych podejmowanych przez papieża oraz Stolicę Apostolską, w tym apele o zakończenie wojny, wezwania do dialogu, mediacji oraz wsparcie dla ofiar konfliktu. Szczególną uwagę zwraca się na papieską koncepcję „kultury spotkania”, solidarności i miłosierdzia jako fundamentów budowania pokoju. Monografia wskazuje, że papież Franciszek od początku konfliktu był aktywny poprzez nieustanne apele, orędzia i działania dyplomatyczne, podkreślając konieczność poszanowania prawa międzynarodowego i ochrony ludności cywilnej. Analiza dokumentów dowodzi, że pontyfikat Franciszka charakteryzuje się konsekwentnym odrzuceniem wojny jako środka rozwiązywania sporów oraz promowaniem dialogu i pojednania. Publikacja wypełnia istniejącą lukę badawczą i stanowi ważny punkt odniesienia dla dalszych badań nad rolą Kościoła katolickiego w kontekście współczesnych konfliktów zbrojnych.; The monograph “Pope Francis and the Russo-Ukrainian War (2014–2023). Selected Documents” by Sylwia Góra, is the first comprehensive study in Polish scholarly literature dedicated to the position and engagement of Pope Francis and the Holy See regarding the Russo-Ukrainian conflict. The publication presents a curated selection of papal documents, speeches, messages, and statements from 2013 to 2023, arranged chronologically to illustrate the dynamics of papal interventions and the evolution of the Vatican’s stance as the conflict escalated. The author analyzes both the general statements of Pope Francis on peace and war, as well as his specific references to the situation in Ukraine. The work highlights the wide range of diplomatic, humanitarian, and charitable actions undertaken by the Pope and the Holy See, including calls to end the war, appeals for dialogue and mediation, and support for the victims of the conflict. Special attention is given to the papal concepts of the “culture of encounter,” solidarity, and mercy as the foundations for building peace. The monograph demonstrates that Pope Francis has been actively involved in addressing the conflict from its outset, consistently issuing appeals, messages, and diplomatic initiatives, emphasizing the need to respect international law and protect civilians. The analysis of the documents shows that Francis’s pontificate is marked by a consistent rejection of war as a means of resolving disputes and by the promotion of dialogue and reconciliation. This publication fills a research gap and serves as an important reference point for further studies on the role of the Catholic Church in contemporary armed conflicts. 2025-01-01T00:00:00Z https://repozytorium.ptt.net.pl/xmlui/handle/item/221 Bractwo Różańca Świętego. Stan prawny na dzień 25 czerwca 2022 Skonieczny, Piotr Monografia o. Piotra Skoniecznego OP pt. „Bractwo Różańca Świętego. Stan prawny na dzień 25 czerwca 2022” stanowi pierwsze od niemal dziewięćdziesięciu lat kanonistyczne opracowanie tej wspólnoty modlitewnej w Kościele katolickim. Autor prezentuje genezę i rozwój Bractwa Różańca Świętego, jego teologiczną tożsamość, a także aktualny status prawny w świetle prawa kanonicznego i dominikańskiej tradycji. Publikacja podzielona została na pięć części, odpowiadających pięciu tajemnicom jednej cząstki Różańca świętego: przedstawiają one kolejno historię i konstytucję Bractwa, jego istotę teologiczną i strukturę prawną, proces przyjmowania wiernych do wspólnoty, prawa i obowiązki członków oraz specyfikę Różańca Wieczystego. Książka zawiera również aneksy z dokumentami źródłowymi (m.in. konstytucjami papieskimi i przepisami odpustowymi), co czyni ją użytecznym narzędziem zarówno dla duszpasterzy, jak i osób zainteresowanych pogłębieniem duchowości maryjnej w formie wspólnotowej.; Fr. Piotr Skonieczny OP’s monograph The Confraternity of the Holy Rosary. Legal Status as of June 25, 2022 is the first canonical study in nearly ninety years devoted to this prayer community in the Catholic Church. The author outlines the origins and development of the Confraternity of the Rosary, its theological identity, and its current canonical status in light of Church law and Dominican tradition. The book is structured into five parts, corresponding to the five mysteries of a single decade of the Rosary. These parts successively address the history and constitution of the Confraternity, its theological essence and legal framework, the process of admitting members, their rights and obligations, and the specific character of the Perpetual Rosary. The volume also includes appendices with source documents (such as papal constitutions and indulgence decrees), making it a practical resource for both pastors and laypeople interested in deepening their Marian spirituality through communal prayer. 2022-01-01T00:00:00Z